مشاهیر الموت
نورالدین الموتی
نورالدین در سال 1280 در الموت قزوین دیده به جهان گشود و پس از رسیدن به سن تمیز وارد حوزه ى علمیه ى قزوین شد و تحصیلات مقدماتى و متعارف زمان را آموخت و چند سالى نیز به تعلیم معارف اسلامى در كسوت روحانیت پرداخت. حدود 1300 به استخدام در وزارت معارف درآمد و به شغل آموزگارى در مدارس اسلامى قزوین اشتغال ورزید و یك باب كتابفروشى در آن شهرستان دائر نمود كه عصرها مركز تجمع فضلا و روشنفكران آن دوره بود.
علی اكبر داور وقتى عدلیه را در 1306 منحل نمود و عدلیه ى تازهاى بنا كرد، براى تربیت قضات كلاس قضائى تشكیل داد كه دورهى آن سه سال بود و فارغالتحصیلان با رتبهى یك قضائى وارد خدمت مىشدند. الموتى وارد این كلاس شد و پس از فراغت از تحصیل به شغل قضا پرداخت و در چند شهرستان امین صلح بود. در 1316 كه شبكهى حزب توده به وسیلهى شهربانى كشف شد و 53 نفر را توقیف كردند، الموتى نیز جزء آنها بود و قریب 4 سال با شرایط نامساعدى در زندان بسر برد.
در مهرماه 1320 كه كلیه زندانیان استخلاص یافتند، او نیز آزاد شد و فعالیتهاى سیاسى خود را كنار گذاشت و فقط به خدمات قضائى در دادگسترى مشغول بود. ظرف چند سال مشاغل مختلفى را احراز نمود تا سرانجام رئیس اداره كل تصفیه ورشكستگى شد. در این سمت بود كه پس از فوت وثوق الدوله، امین تركه و حكم وراث گردید و در كمال صداقت و درستى و دقت این وظیفه را انجام داد. وراث هم براى او خانه و باغى تهیه كردند و او را از مستأجرى و دربدرى نجات دادند.
در 1337 كه دكتر محمدعلى هدایتى به وزارت دادگسترى منصوب گردید، نورالدین الموتى را به مستشارى دیوان عالى تمیز ارتقاء داد و در 1340 كه دكتر على امینى به نخست وزیرى رسید، وزارت دادگسترى را به وى سپرد. الموتى براى تصفیه دادگسترى و مجازات كسانى كه به بیت المال شبیخون زده بودند دست به اقدامات حادى زد. از جمله دكتر اسداللَّه مبشرى را به ریاست بازرسى كل كشور و احمد صدر حاج سید جوادى را به دادستانى تهران و بنىفضل را به دادستانى دیوان كیفر منصوب نمود و دستور توقیف و محاكمهى مقامات مختلفى را صادر كرد. از بین نظامیان سپهبد علوى مقدم وزیر سابق كشور، سرلشكر ضرغام وزیر پیشین دارائى، سپهبد كیا رئیس ادارهى دوم، سرتیپ نویسى رئیس شیلات توقیف و به محاكمه كشیده شدند. ابوالحسن ابتهاج رئیس سابق سازمان برنامه، فتحاللَّه فرود شهردار اسبق تهران و محسن فروغى مهندس مشاور كاخ سنا نیز بازداشت و محاكمه شدند. غیر از اینها، عدهى زیادى نیز تحت تعقیب قرار گرفتند. الموتى در بركنارى سپهبد آزموده دادستان و رئیس دادرسى ارتش نقش اساسى داشت و به وى لقب آیشمن ایران داد. با قاطعیت برنامههاى اصلاحى خود را تعقیب نمود، ولى با كنار رفتن دولت، او نیز خانه نشین شد. حتى كار قضائى او را كه مستشارى دیوان عالى تمیز بود بدو ندادند. تمام كاسه و كوزهها را بر سرش شكستند و هركس كه با اقدامهاى اصلاحى او مخالف بود، پیرایهاى بدو بست. ذهن شاه را نسبت به او فوقالعاده مشوب نمودند، ولى الموتى از اقدامات خود كاملاً راضى بود و می گفت تا آنجا كه توانستم در سمت وزیر دادگسترى دزدان را تحت تعقیب قرار دادم.
بعد از وزارت دچار كسالت شد و در 1344 درگذشت. از وى تشییع جنازه مفصلى به عمل آمد و عده زیادى از مقامات قضائى جنازه او را تشییع نمودند. مأموران سازمان امنیت و شهربانى در این مورد به شاه گزارش دادند. در یكى از اعیادى كه در دربار مراسم سلام بود، وقتى محمد سرورى رئیس دیوان عالى كشور اظهار نمود تمام قضات وطنپرست و شاهدوست هستند، شاه متغیر شد و گفت: «تمام قضات؟ حتى آنهائى كه زیر جنازه الموتى رفته بودند؟» اشاره شاه به مرتضى ویشكائى رئیس دادگاه تجدیدنظر انتظامى قضات بود كه در كنار سرورى ایستاده بود و با الموتى مناسبات حسنهاى داشت. فرداى آن روز وزیر دادگسترى و رئیس تمیز به اخراج دوستان الموتى پرداختند. ویشكائى را بازنشسته كردند. حتى پسر او را كه رئیس بانك رهنى بود و به اتفاق پدرش جنازهى الموتى را تشییع نموده بود از ریاست بانك رهنى معزول نمودند. نورالدین الموتى یكى از قضات بسیار خوب و مبارز و قاطع دادگسترى بود. گرچه از نظر مالى وضع خوبى نداشت، ولى همواره عزت نفس خویش را حفظ می نمود. صالحین را تقویت می كرد و نادرستان را عقوبت مىداد.
پس از شهریور 1320 كه آغاز بحران دموكراسى بود، تعداد زیادى روزنامه در تهران انتشار یافت از جمله روزنامهى یومیه داد بود كه به مدیریت ابوالحسن عمیدى نورى وكیل مبرز دادگسترى همه روزه با سر و صداى زیاد منتشر مىشد. مصطفى الموتى جذب این روزنامه شد و علاوه بر تصدى مدیریت داخلى آن، از خبرنگاران فعال آن روزنامه بود. ضمناً در همان ایام وارد دانشکده حقوق شد و در رشتهى اقتصاد لیسانس گرفت و پس از تأسیس دورهى دكتراى حقوق و علوم سیاسى و اقتصاد در سال 1334 در دانشگاه تهران دورهى دكتراى اقتصاد را گذرانیده و به اخذ دكترا نائل آمد.
الموتى پس از كودتاى 1332، امتیاز روزنامهى یومیه صبح امروز را گرفت و روزنامهى مزبور همه روزه در جهت دولتهاى وقت انتشار مىیافت و مهمتر از همه آنكه چاپخانهى بزرگى نیز خریدارى و مورد بهرهبردارى قرار داد.
در سال 1336 كه دكتر منوچهر اقبال به نخستوزیرى منصوب شد، روزنامهى صبح امروز و مدیرش مورد توجه نخستوزیر قرار گرفت و در سفرهاى هیئت دولت به استانها وى نخستوزیر را همراهى مىكرد و این امر موجب توجه بیشتر دكتر اقبال به او شد. در نتیجه در سال 1338 به معاونت نخستوزیرى در امور بازرسى وزارتخانهها منصوب گردید و این سمت را تا پایان نخستوزیرى دكتر اقبال عهدهدار بود.
دكتر الموتى در سال 1339 از طرف حزب ملیون كاندیداى انتخابات دوره بیستم از حوزه الموت قزوین شد و به نمایندگى مجلس رسید ولى به علت فساد در انتخابات آن دوره به دستور محمدرضا پهلوى كلیه وكلاء استعفا نمودند. انتخابات دوره بیست مجدداًً در زمستان 1339 در دولت جعفر شریفامامى آغاز گردید و الموتى كماكان از حوزهى الموت وكیل دوره بیستم شد. این مجلس در اسفندماه 1339 شروع به كار كرد و در 20 اردیبهشت ماه 1340 منحل گردید و دوران فترت آغاز گردید.
الموتى در دوران فترت مدتى بازرس بانك عمران شد و چندى نیز عضو هیئت مدیره شركت معاملات خارجى بود.
در انتخابات دورهى بیست و یكم كاندیداى حوزهى الموت شد و به نمایندگى انتخاب شد و در این دوره رئیس كمیسیون سازمان برنامه بود. در دورهى بیست و دوم كاندیداى حزب ایران نوین از حوزه الموت بود و كماكان به وكالت مجلس مبعوث شد. در دورهى بیست و سوم همچنان نماینده شد و به ریاست فراكسیون ایران نوین كه اكثریت مجلس را در اختیار داشت، انتخاب گردید. در دوره بیست و چهارم نیز انتخاب شد و مدت كوتاهى نایب رئیس دوم مجلس شد.
الموتى در جوانى با عفت عمیدى نورى (خواهر ابوالحسن عمیدى نورى مدیر روزنامهى داد) ازدواج كرد. همسر وى وكیل درجه اول دادگسترى بود و مجله علمى دانشمند را سالیانى چند انتشار مىداد.
دكتر مصطفى الموتى چند روز قبل از سقوط رژیم به اروپا رفت و در لندن مقیم شد و پس از چندى به نوشتن خاطرات زندگانى خود و تاریخ معاصر ایران (عصر پهلوىها) پرداخت و تاكنون قریب بیست جلد از تألیفات او در لندن به زبان فارسى انتشار یافته است.
صاحب ترجمه در ضمن اشتغال به روزنامهنگارى و نمایندگى مجلس به داد و ستد و امور بازرگانى هم دستى داشت و از این رهگذر صاحب ثروت شد.
على موسوى گرمارودى
على موسوى گرمارودى در سال ۱۳۲۰ در قم به دنیا آمد
پدر وی از بزرگان اهل گرمارود الموت قزوین بود. وی نخست نزد پدرش مقدمات را فراگرفت و پس از آن به دبستان ملی «باقریه» رفت.
دوره دبیرستان را در مدرسه شهید بهشتی (دین و دانش سابق) سپری کرد و پس از آن به مشهد عزیمت رفت و درنزد علمای آن سامان، به فراگیری علوم دینی پرداخت.
درسال 1345 وارد دانشکده حقوق شد و کارشناسی آن رشته را در رشته علوم قضایی کسب کرد. او سرانجام پس از گرفتن مدرک کارشناسی زبان و ادب فارسی با اخذ درجه دکترای زبان و ادبیات فارسی از دانشگاه تهران فارغ التحصیل شد.
گرمارودى در چندین دوره در عرصه شعر و ادبیات کشور حضور مؤثر داشته است و از پیشتازان شعر مذهبى امروز شناخته مىشود. او تحصیلات مقدماتى خود را در قم و مشهد به پایان رساند و ادبیات عرب را نزد ادیب پیشاورى فراگرفت.
وی با شاعر بزرگ معاصر اخوان ثالث نیز آشنایى و رفت و آمد داشت و اخوان شعرى نیز به نام او سروده بود.
در اسفند ۱۳۵۷ شوراى انقلاب، موسوى گرمارودى را به سرپرستى سازمان آموزشى نومرز منصوب کرد.
همان مؤسسه فرانکلین سابق که در اواخر دهه ۶۰ با ادغام در تشکیلات وزارت فرهنگ و آموزش عالى از صورت یک مؤسسه خارج شد و از آغاز سال ۱۳۷۳ نیز با نام شرکت انتشارات علمى و فرهنگى با انتشارات علمى و فرهنگى (بنگاه ترجمه و نشر کتاب سابق) ادغام شد.
علاوه بر این گرمارودى مدتى رایزن فرهنگى ایران در تاجیکستان بود و مدتى نیز مسئولیت تالار وحدت تهران را بر عهده داشت. او در مدت اقامتش در تاجیکستان جریان شعر معاصر آن کشور فارسى زبان را دنبال کرد و در این باره مقالات تحقیقى متعدد نوشت.
موسوی گرمارودی مدت یک سال در حوزه فردوس به امر تدریس مشغول بود.
با پیروزی انقلاب اسلامی، موسوی گرمارودی به همراه مرحومه طاهره صفارزاده کانون فرهنگی نهضت اسلامی را بنیاد نهاد.
موسوی گرمارودی علاوه بر سرودن شعر و شرکت درانجمنهای ادبی، راه اندازى، مدیریت و سردبیرى نشریه گلچرخ و انتشار یک مجله ادبی در تاجییکستان را نیز برعهده داشته است.
وی در سال 1385 به عنوان «چهره ماندگار بخش شعر» به وسیله بنیاد چهرههاى ماندگار انتخاب شد.
برخی از آثار على موسوى گرمارودى:
- سرود رگبار
- عبور
- در سایه سار نخل ولایت
- چمن لاله
- خط خون
- تا ناکجا
- دستچین
- صدای سبز
جمال کریمی راد
نام و نام خانوادگی: جمال کریمی راد
نام پدر: فخرالله
محل تولد: قزوین
متولد: 1335
گفتنی است جمال کریمی در سال ۱۳۳۵ در روستای آتان از توابع شهرستان الموت قزوین، زاده شد. او مدرک کارشناسی علوم قضایی خود را در سال ۱۳۶۵ از دانشکدهٔ علوم قضایی (قوه قضاییه)، مدرک کارشناسی ارشد مدیریت دولتی را در سال ۱۳۷۸ از مرکز آموزش مدیریت دولتی و مدرک کارشناسی ارشد حقوق بینالملل خود را در سال ۱۳۷۹ از دانشگاه تهران دریافت کرد.
سوابق تحصیلی:
- اخذ مدرک کارشناسی در رشته علوم قضایی از دانشکده علوم قضایی (قوه قضائیه) در سال 1365
- اخذ مدرک کارشناسی ارشد در رشته مدیریت دولتی از مرکز آموزش مدیریت دولتی در سال 1378
- اخذ مدرک کارشناسی ارشد در رشته حقوق بین الملل از دانشگاه تهران در سال 1379
سوابق مدیریتی و اجرایی:
- دادیار دادسرای عمومی و انقلاب اسلامی کردستان
- معاون دادسرای انقلاب اسلامی کردستان
- دادستان عمومی کردستان
- دادستان عمومی و انقلاب اسلامی استانهای زنجان – قزوین
- رئیس دادگاه حقوقی یک زنجان و رئیس دادگاه انقلاب و دادگاه اصل 49 در استان قزوین
- رئیس دادگاههای تجدید نظر استان قزوین
- رئیس کل دادگستری استان زنجان ( در زمانی که قزوین و زنجان یک استان بود)
-مدیر کل تعزیرات حکومتی استان قزوین
- رئیس کل دادسرای استان قزوین
- عضو گزینش قوه قضائیه در هسته های استان زنجان و قزوین و مسئول رسیدگی به تخلفات کارکنان دادگستری استان قزوین
- دادستان انتظامی قضات کشور
- سخنگوی قوه قضائیه از سال 82
سوابق علمی (آموزشی، پژوهشی و تحقیقاتی):
1- تدریس در آموزش و پرورش شهرستان قزوین و تدریس دروس حقوق و تاریخ اسلام در دانشگاههای بین المللی امام خمینی (ره) ، آزاد اسلامی واحد سنندج ، زنجان ، قزوین و پیام نور قزوین ، تدریس در مرکز مدیریت دولتی و تربیت معلم و دانشکده اقتصاد وزارت اقتصاد و دارایی و آموزش قضاوت کشور
2- شرکت در برنامه های زنده صدا و سیما – شبکه 3 (برنامه صبح و زندگی – طعم زندگی ) و پاسخ به سؤالات حقوقی شهروندان در زمینه مسائل حقوقی به مدت 9 سال
3- شرکت در 50 برنامه حقوقی شبکه خبر و شبکه جهانی جام جم
4- شرکت در نشست های حقوق بشر ایران و اروپا به نمایندگی از قوه قضائیه در بروکسل و تهران
5- شرکت در اجلاس حقوق بشر سازمان ملل در ژنو بعنوان نماینده قوه قضائیه و بحث و بررسی مسائل حقوق بشر ایران و کشورهای عضو سازمان ملل
6- عضو هیئتهای اعزامی قوه قضائیه جهت مطالعه و بررسی سیستم های قضایی در دو کشور اسلامی و سه کشور اروپایی از سال 1379
`````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````
زندگینامه: سوسن کشاورز
سوسن کشاورز در سال 1344 در رودبار الموت به دنیا آمد
وی دارای مدرک کارشناسی در رشته علوم اقتصاد و کارشناسی ارشد در رشته تاریخ و فلسفه اموزش و پرورش و دکترا در رشته فلسفه تعلیم و تربیت است.
سوسن کشاورز در تیر سال 1387 به معاونت وزیر آموزش و پرورش و ریاست سازمان آموزش و پرورش استثنایی منصوب شد.
وی در سال 1388 و توسط محمود احمدی نژاد به عنوان وزیر پیشنهادی دولت برای وزارت آموزش و پرورش به مجلس شورای اسلامی معرفی شد اما مجلس به وی رای اعتماد نداد.
سوسن کشاورز با حکم احمدی نژاد، مشاور رئیس جمهور در امور تعلیم و تربیت شد.
برخی از فعالیتهای اجرایی سوسن کشاورز:
•عضو هیات علمی دانشگاه تربیت معلم
•مجری 7 طرح تحقیقاتی و پژوهشی
•معاون وزیر آموزش و پرورش و رئیس سازمان آموزش و پرورش استثنایی کشور
•رئیس اداره پژوهش دانشکده علوم انسانی دانشگاه تربیت مدرس
•رئیس کارگروهها و کمیتههای تخصصی
```````````````````````````````````````````````````````````````````
زندگینامه: عنایت الله مجیدی
عنایت الله مجیدی در سال1322 شمسی در قریه کوشک بخش رودبار الموت به دنیا آمد.
وی چند سالی نزد آقا سیّدباقر حسینی ـ دائی خود ـ قرآن و اصول عقاید آموخت.
مجیدی در سال 1333 به تهران آمد و به تحصیل در نظام جدید در مدرسه آموزش و پرورش شمیران و نیز مدرسه همّت، مشغول شد.
بعدها در رشته منقول(حقوق اسلامی) تحصیل خود را دنبال کرد و به اقتضای شغل خود - کتابدار - چند دوره کتابداری نیز گذراند.
وی در سال 1338 در دانشکده علوم معقول و منقول (الهّیات و معارف اسلامی) به عنوان کتابدار مشغول به کار شد و سالها به عنوان مخزندار کتابخانه، فهرستنویس کتابهای چاپی، مسئول بخش گردشکتاب، مسئول گردآوری منابع تحقیق مورد نیاز کتابخانه، انجام وظیفه کرد و از سال 1358 تا 1370 رئیس کتابخانه دانشکده الهیاّت بود و با همین سمت بازنشسته شد.
مجیدی مدتی نیز رئیس کتابخانه «بنیاد مولوی» بود و همکاری او با مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی از سال 1364 آغاز شد.
برخی از آثار مجیدی:
•مقالات دکتر حسینعلی هروی. جلد دوم. تهران، امیر کبیر
•سالشمار سلسله خداوندان الموت ضمن کتاب میمون دژ الموت. تهران، بنیاد موقوفات افشار
•میمون دژالموت، بررسی تاریخی و جغرافیایی. تهران، موقوفات دکتر محمود افشار
•طالعنامه کیخسرو و چند بهره تاریخی و جغرافیایی از آن
•سالشمار زندگی و آثار دکتر حسینعلی هروی
`````````````````````````````````````````````````````````````````
سیاوش الموتی مهندس ایرانی-آمریکایی است که به خاطر اختراع کد بلوک فضا-زمان مشهور شدهاست (تکنیکی مورد استفاده در ارتباطات بدونسیم)[۱]. اختراع او در سال ۱۹۹۷ به همراه وحید تارخ ثبت شد[۲]. کد الموتی دو آنتن انتقال بلوک کد فضا-زمان است و در استانداردهای مختلفی ساخته شدهاست. او ابتدا در شرکتهای اینتل در گروه موبایل وایرلس CTO کار میکرد و از مارس ۲۰۱۰ مدیر گروه R&D در اپراتور موبایل وودافون شدهاست
در ۲۰۰۲، انجمن ارتباطات IEEE او را به عنوان نویسنده یکی از ۵۷ مقاله مهم تمام تراکنشهایش در ۵۰ سال گذشته دانست.
او در گروه موبیلیتی و هدایت تکنولوژی اینتل مسئول تمام استانداردهای محصولات دارای نقشه راه بودهاست؛ این شامل فروم وایمکس، IEEE 802.16، 3GPP، OMA، WiFi و IEEE 802.11 میشود.
سیاوش الموتی کارشناسی و کارشناسیارشد خود را در سالهای ۱۹۸۹ و ۱۹۹۱ در رشته مهندسی برق از دانشگاه بریتیش کلمبیا (در ونکوور کانادا) گرفتهاست.
تا پیش از ملحق شدن به اینتل در سال ۲۰۰۴، او در شرکتهای ویواتو، کادنس دیزاین، سرویسهای وایرلس AT&T و امپیآر تلتک در ردههای مهندسی متفاوت کار کردهاست.
الموتی بیش از ۲۰ حق اختراع در زمینههای کاربردی ارتباطات بدونسیم و طراحی سیتمهای بدونسیم دارد. او مقالهها و گزارشهای زیادی در دهه گذشته در انجمن IEEE و سازمانهای دیگر داشته که مخاطبان تخصصی بسیاری در سطح داخل آمریکا و نیز بینالمللی داشتهاند.
منبع: سایت الموت من http://www.alamouteman.com
با سلام به شما دوست گرامی امیدوارم مطالب وبلاک مورد طبع و پسند حضرت عالی قرار گرفته باشد و امید به اینکه دقایق خوشایندی را در وبلاک سپری کنید. هدف از ظراحی این وبلاگ معرفی روستای زیبای" باغدشت" واقع در الموت قزوین میباشد. لذاجهت بهتر شدن مطالب وبلاک و همچنین برای درخواست مطالب از جانب خودتان لطفا در بخش نظرات نقطه نظرات و پیشنهادات خود را درج کنید ، منتظر ،نظرات ،پیشنهادات وانتقادات سازنده شما بزرگواران هستم . با تشکر شمس الدین رجبی